|
 |
|
|
|
|
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
|
 |
|
|
|
|
-
-
-
-
|
|
|
 |
 |
|
autor: Piotr Kaczorowski
Powrót
***
on zawsze trochę z boku stał
zawsze sam za barem przy kawie
zatopiony w swoich myślach
rozmyślaniach o sławie i książce
która jeszcze nie nadeszła
zawsze liczył tylko na siebie
zawsze wierny sobie chciał
pozostać anonimowym w tłumie
współpasażerów autobusu
linii chcę mieć święty spokój
chciał
każdy człowiek dla niego był
ważniejszy niż matka i ojciec
i on sam i oddał by wszystko
drugiemu a sobie zachował by
tylko słowa opowieści i ten
rozpalony wzrok podczas
opowiadania historii złego losu
uśmiech był mu obcy a wzrok
mordercy wyćwiczył w lustrze
jak aktor do życiowej roli mówił
mam jeszcze czas dorosnąć i
na miłość i na szczęście teraz
chce poznać życie być twardy
jak krzyż na grobie babci Jasi
mówili o nim ciepły wrażliwy
człowiek
potem się ożenił spłodził dziecko
i wyjechał gdzieś do ameryki
może może do Liverpoolu bądź
Hamburga kupił dom pod hipotekę
był szanowanym obywatel Chicago
Liverpoolu bądź Mannowskiej Lubeki
i umarł w wieku osiemdziesięciu
dziewięciu lat
dojrzał przejrzał a na końcu
zaczął załatwiać się w pampersy
lecz zawsze pozostał tym o którym
mówili jest jak symboliczny karp
którego musimy zabić aby tradycji
silniejszy zabija słabszego stało się
zadość
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
 |
|
|
|
 |
|
|
|
 |
|
|
|
 |
|
|
|
 |
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
huśtawka
uczepiłam się twoich ust
czyniąc z nich huśtawkę
obłędu
śmieję się teraz jak dziecko
gdy mijam Twoje oczy
unosząc się
i
opadając
na huśtawce obłędu
z której jeszcze nie spadłam
Ewa Turska
|
|
|